Βασιλική Νικοπούλου
Έγκλειστος χρόνος
Ποιήματα
Κων/νου Ηλ. Μήτσιου
Τα έντονα βιώματα και η ευαισθησία ώθησαν το χυμώδη κάλαμο της
προέδρου του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων και με επίδοση στην
ποίηση, κυρίας Βασιλικής Νικοπούλου, να εξωτερικεύσει ανεπιτήδευτα, απλά,
γλαφυρά και βαθυστόχαστα, μέσα από την ανεμελιά τού άριστα δομημένου στίχου,
σκέψεις και παρορμήσεις για το χρόνο, τον έγκλειστο χρόνο.
Γράφει στο πρώτο ποίημα του βιβλίου της «Έγκλειστος χρόνος»: «Ο χρόνος
έγκλειστος μέσα μας / απολαμβάνει τη μοναξιά του / από το χωροχρονικό συνεχές...»
και στο προτελευταίο ποιήμά της «Απομίμηση συνέχειας»: «Είναι λοιπόν χρόνος / η
απομίμηση συνέχειας, / θεωρητικά άπειρης, / μα διάτρητης από παύσεις αγνών
αισθημάτων...». Στους στίχους των 33 ποιημάτων της όγδοης ποιητικής συλλογής
«Έγκλειστος χρόνος» της Βασιλικής Νικοπούλου διακρίνουμε καθαρότητα σκέψης,
συμπύκνωση και βάθος νοημάτων, γοητεία, λιτότητα και τεχνική.
Καλοδουλεμένος ο στίχος, οι λέξεις σωστά τοποθετημένες και η γλώσσα
ρέουσα, απλή, μαγευτική, απόλυτα πειθαρχημένη, χρωματίζει, συναρπάζει και
αναδεικκνύει τον τεχνίτη, τον ποιητή. Και δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω την
αξία και τη σημασία της γλώσσας, που είναι καθώς τα χρώματα για το ζωγράφο,
καθώς οι ήχοι για το μουσικό, καθώς ο πηλός και η σκληρή ύλη για τον γλύπτη.
Βαθιά συναισθηματική ψυχή η ποιήτρια, με βιώματα που διαμόρφωσαν έναν
χαρακτήρα ελεύθερο, ευγενικό και ευθύ, με σκέψη μεστή και ελεύθερη, διαμηνύει ότι
στον αιώνα της πεζότητας και της χθαμαλότητας θα αντισταθούμε στην ισοπέδωση
φέρνοντας την ποίηση στη ζωή μας.
Το νόημα της ομορφιάς ενός δημιουργήματος βρίσκεται τόσο στην ψυχή
εκείνου που το έφτιαξε όσο και στην ψυχή εκείνου που το κοιτάζει. Και με αυτό το
δεδομένο μπορούμε ανεπιφύλακτα να επαινέσουμε την ποιήτρια, ευχόμενος να
συνεχίσει την εργώδη προσπάθειά της με την ίδια πνευματική ικμάδα και δηλώνοντας
ότι και αυτό το πόνημά της είναι ισάξιο των άλλων, τα οποία συλλήβδην την
τοποθετούν στη χορεία των καταξιωμένων ποιητών.