Μόνο για τον εαυτό τους
ο... «λαός τους»
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
Από τον τελευταίο Δήμαρχο ως τον Αρχηγό παράταξης ή κόμματος και τους Αρχηγούς της συγκυβέρνησης και από τον τελευταίο αιρετό κάθε επιπέδου και τον διορισμένο ή εκλεγμένο «αξιωματούχο» κάθε... «συζήτηση» και κάθε «ενέργεια ή αδράνεια» για τον εαυτό τους και την επανεκλογή τους ή τον επαναδιορισμό τους σε... νέες θέσεις και... «προσφορές». ΜΟΝΟ για τον εαυτό τους υπάρχει και... «ο λαός τους» στο... «σύστημα». Οι εξαιρέσεις τονίζουν τον κανόνα για τη χαμένη ελπίδα του Καλύτερου από... το παρόν, στο Μέλλον η Ελπίς ξέμακρη.
Κάποτε, κάθε συζήτηση στη ΒΟΥΛΗ είχε ΚΑΙ Ιδέες, Αρχές ανθρώπων με περιεχόμενο και αναφορές Υψηλών Αξιώσεων και Ικανοτήτων στον Λόγο και στην Πράξη τους. Ακόμα και η καταστροφή και το ψέμα είχε αναφορά σε κάποια... Αρχή και ο αντίπαλος είτε υβριζόμενος, είτε χαϊδευόμενος ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΠΡΩΤΑ και μετά έλεγε... ανέκδοτα ή εξοργίζοταν, δεν απέφευγε με θρασυδειλία την ΟΥΣΙΑ, αλλά ειλικρινώς ή προσχηματικά, ουδέποτε «ποιούσε την... νήσσαν» και... ουδέν έλεγε. Σήμερα έχουν απομείνει στη ΒΟΥΛΗ και σε... «Ναούς» εμφάνισης αιρετών, κάθε λογής, ομιλούντων, έχουν μείνει μόνο τα... ανέκδοτα κακόγουστης «φτηνομαγγιάς» χωρίς σπιρτάδα πολιτικής ομορφιάς.
Αυτή είναι η... Ελλάδα όπως τη στόλισε ο άλλοτε Πρωθυπουργός και από το... «φρενοκομείο», στο... «χαμαιτυπείο πέντε νταβαντζήδων» και «κυβερνώ χώρα διεφθαρμένων», το καλύτερο ανέκδοτο είναι ότι... «η Ελλάδα ΘΑ... θα ανήκει στους... ΄Ελληνες...».
ο... «λαός τους»
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
Από τον τελευταίο Δήμαρχο ως τον Αρχηγό παράταξης ή κόμματος και τους Αρχηγούς της συγκυβέρνησης και από τον τελευταίο αιρετό κάθε επιπέδου και τον διορισμένο ή εκλεγμένο «αξιωματούχο» κάθε... «συζήτηση» και κάθε «ενέργεια ή αδράνεια» για τον εαυτό τους και την επανεκλογή τους ή τον επαναδιορισμό τους σε... νέες θέσεις και... «προσφορές». ΜΟΝΟ για τον εαυτό τους υπάρχει και... «ο λαός τους» στο... «σύστημα». Οι εξαιρέσεις τονίζουν τον κανόνα για τη χαμένη ελπίδα του Καλύτερου από... το παρόν, στο Μέλλον η Ελπίς ξέμακρη.
Κάποτε, κάθε συζήτηση στη ΒΟΥΛΗ είχε ΚΑΙ Ιδέες, Αρχές ανθρώπων με περιεχόμενο και αναφορές Υψηλών Αξιώσεων και Ικανοτήτων στον Λόγο και στην Πράξη τους. Ακόμα και η καταστροφή και το ψέμα είχε αναφορά σε κάποια... Αρχή και ο αντίπαλος είτε υβριζόμενος, είτε χαϊδευόμενος ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΠΡΩΤΑ και μετά έλεγε... ανέκδοτα ή εξοργίζοταν, δεν απέφευγε με θρασυδειλία την ΟΥΣΙΑ, αλλά ειλικρινώς ή προσχηματικά, ουδέποτε «ποιούσε την... νήσσαν» και... ουδέν έλεγε. Σήμερα έχουν απομείνει στη ΒΟΥΛΗ και σε... «Ναούς» εμφάνισης αιρετών, κάθε λογής, ομιλούντων, έχουν μείνει μόνο τα... ανέκδοτα κακόγουστης «φτηνομαγγιάς» χωρίς σπιρτάδα πολιτικής ομορφιάς.
Αυτή είναι η... Ελλάδα όπως τη στόλισε ο άλλοτε Πρωθυπουργός και από το... «φρενοκομείο», στο... «χαμαιτυπείο πέντε νταβαντζήδων» και «κυβερνώ χώρα διεφθαρμένων», το καλύτερο ανέκδοτο είναι ότι... «η Ελλάδα ΘΑ... θα ανήκει στους... ΄Ελληνες...».