Μομφή στον “ενιαίο παραλογισμό”
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
Κ. Διευθυντά ,
Καθημερινό φαινόμενο λίγοι ή πολλοί εργαζόμενοι από μικρές ή μεγάλες, αδιακρίτως, εταιρείες βγαίνουν στους δρόμους, κάποιοι καταθέτουν και αγωγές κατασχέσεων εναντίον επιχειρηματιών που τους οφείλουν δεδουλευμένα ή τους απολύουν. Αν, όμως, οι εταιρείες τεθούν σε καθεστώς πτώχευσης, τότε τζάμπα κόπος και έξοδα εργαζομένων για κατασχέσεις αφού ο σύνδικος ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ καλύπτει όλα, αναλαμβάνει τα πάντα και με αναγγελίες οφειλόμενων και αξιώσεων και ως “δικτάτωρ αποφασίζει” με προτεραιότητα τα οφειλόμενα σε εργαζόμενους. Καθημερινά φαινόμενα συγκρούσεων επιχειρήσεων μικρών και μεγάλων και εργαζομένων πολλών ή λίγων κατά περίπτωση, αλλά ΑΝΕΡΓΙΑ κυρίως ΝΕΩΝ, συνολικά εκατοντάδων ΧΙΛΙΑΔΩΝ, πέραν των εκατοντάδων ΧΙΛΙΑΔΩΝ “εθελουσίως ΕΚΔΙΩΧΘΕΝΤΩΝ” στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Τέλος το γαϊτανάκι δεν θα έχει συντόμως, θα το παρακολουθούμε ή θα το βιώνουμε σε πόλεις και χωριά .
(Για το τι συμβαίνει στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ πολιτική ούτε λέξη)
Τις πταίει;
Ο κακός Νόμος; Ο κακός επιχειρηματίας; Ο κακός εργαζόμενος; Ο κάθε άλλος εμπλεκόμενος αθώος ή όχι και με ζημία του; Ο κακός πολιτικός; Το κακό... “σύστημα”; Ο κακός πολίτης που μένει απαθής ως “ψιθυρίζων θεατής”; Ή τι άλλο; Μέσα σε κλίμα συγκρούσεων αυθαιρεσιών και παραλογισμών όλων εναντίον όλων ΠΩΣ να εξεταστεί οτιδήποτε σοβαρά προς διόρθωση; Από το ξαφνικό “Δημοψήφισμα του Παπανδρέου” που πλήρωσε η Κυβέρνησή του ως την ξαφνική “Μομφή του Τσίπρα” που θα πληρώσει η Αντιπολίτευση, το ΜΟΝΟ που επικρατεί ΟΛΟ αυτο το διάστημα είναι αυθαιρεσία και παραλογισμός όταν δεν συγκαλύπτονται και πολιτικές απάτες ΠΡΟΣ το Εκλογικό Σώμα που κατά το Σύνταγμα είναι το μόνο που δίνει ΕΝΤΟΝΗ (διαταγή) προς ΟΛΟΥΣ τους αιρετούς μικρούς και μεγάλους γενικώς και τοπικώς. Η “μομφή” κρίνω ότι θα αποτύχει. Αλλά η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Λογικής και στοιχειώδους, έστω, ΗΘΙΚΗΣ πολιτικής συμπεριφοράς ΠΡΕΠΕΙ να συμβεί ως ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ και σε ΟΛΟΥΣ τους χώρους από ΟΛΟΥΣ. Αν συμβεί, η “μομφή” θα ΄χει προσφέρει υπηρεσίες, αλλοιώς θα έχει ενισχύσει
διαιώνιση των ΙΔΙΩΝ, από τους ΙΔΙΟΥΣ και με εδραίωση προς το χειρότερο.
Οι τριγμοί στην κοινωνία και η σύγχυση να φορτώνεται το “σύστημα” τις ΑΝΟΜΙΕΣ του συγκεκριμένου ΚΑΚΟΥ “πολιτικού κόσμου¨προέρχονται σήμερα όχι τόσο από την πράγματι παραβίαση Αρχών Σεβασμού Θεσμών ή και του Συντάγματος με αυθαιρεσίες αιρετών (και το γνωρίζουν, γι΄αυτό αυθαιρετούν) όσο κυρίως ή και μόνο από την καθημερινή οικονομική ΠΙΕΣΗ και ιδιαίτερα ΤΩΡΑ από την μετατροπή του “προσωρινού χαρατσιού” σε ΜΟΝΙΜΟ επιπλέον “ενιαίο φόρο” που αφορά ΜΟΝΟ σε ιδιοκτητες- κυρίους “ακινήτων” ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ “επαγγελματικής, αναψυχής, κατοικίας, οποιασδήποτε ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ οποιουδήποτε ΑΚΙΝΗΤΟΥ και μόνο ακινήτου”. Πέραν των άλλων, κυνικά το ΚΡΑΤΟΣ γίνεται “συνιδιοκτήτης ή ιδιοκτήτης” που σου παίρνει “ενοίκιο” από τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ κατοικία ή ακίνητο επειδή ΑΚΡΙΒΩΣ είναι... ακίνητο... Με... “νομοθεσία ΚΑΤΟΧΗΣ” επιβάλει τιμωρία-πρόστιμο σε ΚΑΤΟΧΗ ακινήτου. Η πλήρης κατάργηση των ΘΕΜΕΛΙΩΝ λειτουργίας Ελεύθερης Οικονομίας και Σεβασμού Δικαιώματος ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ
Θα φέρω ένα παράδειγμα σύγκρισης, χαρακτηριστικό παραλογισμού και αδικίας της... “δικαιοσύνης και της λογικής μονιμοποίησης ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ σε... ακίνητα”. Είμαι π.χ. λάτρης ΣΠΑΝΙΑΣ σαμπάνιας ή πινάκων ζωγραφικής. Έχω ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ-ιδιοκτησία, κατοχή πραγμάτων εκατομμυρίων αλλά, επειδή είναι ΚΙΝΗΤΑ, “δεν είμαι έχων και κατέχων” και ΔΕΝ πληρώνω “ενιαίο φόρο” επιπλέον που αφορά ΜΟΝΟ σε... ακίνητα. Αν έχω όμως δύο υπόγεια στο ένα μένω, στο άλλο η νύφη μου με τον γυό μου, θα ΠΛΗΡΩΣΩ επιπλέον “ενιαίο φόρο” επειδή είναι... ΑΚΙΝΗΤΟ και ανήκω στους “έχοντες και κατέχοντες”... ακίνητα... για να επιβιώσω κι΄ όχι... πίνακες να θαυμάσω και... σαμπάνιες να διασκεδάσω... Φυσικά ούτε λόγος για “ενιαίο φόρο ακινήτων” σε κατόχους κυρίους ιδιοκτήτες... ελικοπτέρων.
Η φοροδιαφυγή ως ΜΟΝΙΜΩΣ ΚΙΝΗΤΗ δεν φορολογείται με... κανένα... ΜΟΝΙΜΟ ή ¨προσωρινό χαράτσι”.
Ούτε Κυβέρνηση ούτε Αντιπολίτευση δεν πρόκειται να πείσουν ΑΝ ΔΕΝ διορθώσουν συμπεριφορές και αποφάσεις “καθημερινών πολιτικών σκοπιμοτήτων, παραλογισμού ή ανοησίας και ανικανότητας” ως μίγμα πολιτικής πρακτικής τους.
Κίνδυνοι ναι. Αλλά από ΠΟΙΟΥΣ και ΓΙΑΤΙ; Το ΠΩΣ αντιμετωπίζονται και από ΠΟΙΟΥΣ το ζητούμενο. Το χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΩΣ.
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗ
Κ. Διευθυντά ,
Καθημερινό φαινόμενο λίγοι ή πολλοί εργαζόμενοι από μικρές ή μεγάλες, αδιακρίτως, εταιρείες βγαίνουν στους δρόμους, κάποιοι καταθέτουν και αγωγές κατασχέσεων εναντίον επιχειρηματιών που τους οφείλουν δεδουλευμένα ή τους απολύουν. Αν, όμως, οι εταιρείες τεθούν σε καθεστώς πτώχευσης, τότε τζάμπα κόπος και έξοδα εργαζομένων για κατασχέσεις αφού ο σύνδικος ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ καλύπτει όλα, αναλαμβάνει τα πάντα και με αναγγελίες οφειλόμενων και αξιώσεων και ως “δικτάτωρ αποφασίζει” με προτεραιότητα τα οφειλόμενα σε εργαζόμενους. Καθημερινά φαινόμενα συγκρούσεων επιχειρήσεων μικρών και μεγάλων και εργαζομένων πολλών ή λίγων κατά περίπτωση, αλλά ΑΝΕΡΓΙΑ κυρίως ΝΕΩΝ, συνολικά εκατοντάδων ΧΙΛΙΑΔΩΝ, πέραν των εκατοντάδων ΧΙΛΙΑΔΩΝ “εθελουσίως ΕΚΔΙΩΧΘΕΝΤΩΝ” στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Τέλος το γαϊτανάκι δεν θα έχει συντόμως, θα το παρακολουθούμε ή θα το βιώνουμε σε πόλεις και χωριά .
(Για το τι συμβαίνει στην ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ πολιτική ούτε λέξη)
Τις πταίει;
Ο κακός Νόμος; Ο κακός επιχειρηματίας; Ο κακός εργαζόμενος; Ο κάθε άλλος εμπλεκόμενος αθώος ή όχι και με ζημία του; Ο κακός πολιτικός; Το κακό... “σύστημα”; Ο κακός πολίτης που μένει απαθής ως “ψιθυρίζων θεατής”; Ή τι άλλο; Μέσα σε κλίμα συγκρούσεων αυθαιρεσιών και παραλογισμών όλων εναντίον όλων ΠΩΣ να εξεταστεί οτιδήποτε σοβαρά προς διόρθωση; Από το ξαφνικό “Δημοψήφισμα του Παπανδρέου” που πλήρωσε η Κυβέρνησή του ως την ξαφνική “Μομφή του Τσίπρα” που θα πληρώσει η Αντιπολίτευση, το ΜΟΝΟ που επικρατεί ΟΛΟ αυτο το διάστημα είναι αυθαιρεσία και παραλογισμός όταν δεν συγκαλύπτονται και πολιτικές απάτες ΠΡΟΣ το Εκλογικό Σώμα που κατά το Σύνταγμα είναι το μόνο που δίνει ΕΝΤΟΝΗ (διαταγή) προς ΟΛΟΥΣ τους αιρετούς μικρούς και μεγάλους γενικώς και τοπικώς. Η “μομφή” κρίνω ότι θα αποτύχει. Αλλά η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Λογικής και στοιχειώδους, έστω, ΗΘΙΚΗΣ πολιτικής συμπεριφοράς ΠΡΕΠΕΙ να συμβεί ως ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ και σε ΟΛΟΥΣ τους χώρους από ΟΛΟΥΣ. Αν συμβεί, η “μομφή” θα ΄χει προσφέρει υπηρεσίες, αλλοιώς θα έχει ενισχύσει
διαιώνιση των ΙΔΙΩΝ, από τους ΙΔΙΟΥΣ και με εδραίωση προς το χειρότερο.
Οι τριγμοί στην κοινωνία και η σύγχυση να φορτώνεται το “σύστημα” τις ΑΝΟΜΙΕΣ του συγκεκριμένου ΚΑΚΟΥ “πολιτικού κόσμου¨προέρχονται σήμερα όχι τόσο από την πράγματι παραβίαση Αρχών Σεβασμού Θεσμών ή και του Συντάγματος με αυθαιρεσίες αιρετών (και το γνωρίζουν, γι΄αυτό αυθαιρετούν) όσο κυρίως ή και μόνο από την καθημερινή οικονομική ΠΙΕΣΗ και ιδιαίτερα ΤΩΡΑ από την μετατροπή του “προσωρινού χαρατσιού” σε ΜΟΝΙΜΟ επιπλέον “ενιαίο φόρο” που αφορά ΜΟΝΟ σε ιδιοκτητες- κυρίους “ακινήτων” ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ “επαγγελματικής, αναψυχής, κατοικίας, οποιασδήποτε ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ οποιουδήποτε ΑΚΙΝΗΤΟΥ και μόνο ακινήτου”. Πέραν των άλλων, κυνικά το ΚΡΑΤΟΣ γίνεται “συνιδιοκτήτης ή ιδιοκτήτης” που σου παίρνει “ενοίκιο” από τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ κατοικία ή ακίνητο επειδή ΑΚΡΙΒΩΣ είναι... ακίνητο... Με... “νομοθεσία ΚΑΤΟΧΗΣ” επιβάλει τιμωρία-πρόστιμο σε ΚΑΤΟΧΗ ακινήτου. Η πλήρης κατάργηση των ΘΕΜΕΛΙΩΝ λειτουργίας Ελεύθερης Οικονομίας και Σεβασμού Δικαιώματος ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ
Θα φέρω ένα παράδειγμα σύγκρισης, χαρακτηριστικό παραλογισμού και αδικίας της... “δικαιοσύνης και της λογικής μονιμοποίησης ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ σε... ακίνητα”. Είμαι π.χ. λάτρης ΣΠΑΝΙΑΣ σαμπάνιας ή πινάκων ζωγραφικής. Έχω ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ-ιδιοκτησία, κατοχή πραγμάτων εκατομμυρίων αλλά, επειδή είναι ΚΙΝΗΤΑ, “δεν είμαι έχων και κατέχων” και ΔΕΝ πληρώνω “ενιαίο φόρο” επιπλέον που αφορά ΜΟΝΟ σε... ακίνητα. Αν έχω όμως δύο υπόγεια στο ένα μένω, στο άλλο η νύφη μου με τον γυό μου, θα ΠΛΗΡΩΣΩ επιπλέον “ενιαίο φόρο” επειδή είναι... ΑΚΙΝΗΤΟ και ανήκω στους “έχοντες και κατέχοντες”... ακίνητα... για να επιβιώσω κι΄ όχι... πίνακες να θαυμάσω και... σαμπάνιες να διασκεδάσω... Φυσικά ούτε λόγος για “ενιαίο φόρο ακινήτων” σε κατόχους κυρίους ιδιοκτήτες... ελικοπτέρων.
Η φοροδιαφυγή ως ΜΟΝΙΜΩΣ ΚΙΝΗΤΗ δεν φορολογείται με... κανένα... ΜΟΝΙΜΟ ή ¨προσωρινό χαράτσι”.
Ούτε Κυβέρνηση ούτε Αντιπολίτευση δεν πρόκειται να πείσουν ΑΝ ΔΕΝ διορθώσουν συμπεριφορές και αποφάσεις “καθημερινών πολιτικών σκοπιμοτήτων, παραλογισμού ή ανοησίας και ανικανότητας” ως μίγμα πολιτικής πρακτικής τους.
Κίνδυνοι ναι. Αλλά από ΠΟΙΟΥΣ και ΓΙΑΤΙ; Το ΠΩΣ αντιμετωπίζονται και από ΠΟΙΟΥΣ το ζητούμενο. Το χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΩΣ.