Είναι πραγματικά χαρισματική η ελληνική δημόσια διοίκηση. Έχοντας πιλοτάρει τα πάντα όλα από τον Καποδίστρια μέχρι σήμερα, ο διοικητικός παρατηρητής βγάζει, μπαίνοντας αμέσως στο θέμα, τα εξής συμπεράσματα.
Συμπέρασμα πρώτο.
Για τις ιστορικές περιόδους γερμανικών, βρετανικών και γαλλικών μοντέλων. Έτρεχαν μεν, ελληνοποιημένα δε. Τα στήναμε, όχι καθόλου που θα τα σεβόμαστε. Εφαρμογή κατά τας γραφάς. Η πολιτική εισχωρούσε πάντα στις θέσεις ευθύνης και με ατομική ευθύνη και των ευεργετημένων η διοίκηση υπήρχε. Αυτό.
Συμπέρασμα δεύτερο.
Για τις περιόδους βαθύτερης κομματικής παρέμβασης, οι πολιτικοί, αυτή τη φορά, δεν εισχωρούσαν απλά. Έσερναν ξωπίσω και τους στρατούς παραγοντίσκων. Απροσμέτρητη η ευθύνη αυτών. Γιατί με δική τους «ευθύνη», επέλεγαν σε δεύτερο στάδιο τους υπό κατασκευή επόμενους στρατούς. (Σε αυτό το στάδιο, το σύνολο των Ελλήνων επιθυμούσαν διακαώς τον διορισμό τους στο δημόσιο. Η διοίκηση και η ευθύνη, έννοιες που δεν τους ενδιέφεραν ιδιαιτέρως)
Συμπέρασμα τρίτο και τελευταίο.
Στην περίοδο κατά την οποία διογκώθηκε ο δημόσιος τομέας, ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με επιτυχία -εφόσον κατέληξε να διογκωθεί κι άλλο- η απίθανη σύλληψη των ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ και Φορέων πάσης μορφής και αντικειμένου. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.
Με τις καταπληκτικές ομοιότητες αυτών των επιλογών με το Facebook, θα ασχοληθώ. Και κυρίως με το τρίτο συμπέρασμα (ανεκτίμητη αξία).
Ο άγνωστος απέναντι. Αναρωτιέμαι πόσοι Πολίτες κατάφεραν να γνωρίσουν τους υπογράφοντες δημόσια έγγραφα (εύλογης υψηλής σημασίας για αυτούς).
Η δυνατότητα να αποκτάς φίλους. Μόνιμη συζήτηση στη διοίκηση όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, «ποιον έχουμε εκεί;».
Η δυνατότητα να συστήνεις φίλους. Οι αμέσως προηγούμενοι, έρχονταν ως εξιλέωση σε δύσκολες στιγμές τρίτων, «εμένα με εξυπηρέτησε αμέσως».
LIKE! Χωρίς σχόλια
COMMENT! Ο άνθρωπος-αστραπή που τους προλάβαινε όλους, αποκτούσε ολόκληρο νέο κοινωνικό κύκλο. Με πολλά θαυμαστικά.
SHARE! Όπως σοφά το τοποθέτησε αγαπητός συνάδελφος (ευχαριστώ, Τάσο), «υπηρεσίες τροχονόμοι εγγράφων». Αρκεί να ενημερωθεί ο Πολίτης, ότι δυστυχώς συνεχίζουν να υφίστανται υπηρεσίες που απλά διαβιβάζουν και κοινοποιούν έγγραφα. (Παρεμπιπτόντως, με μία σελίδα ετακτοποιείτο και αυτό)
FOLLOWERS! Χωρίς σχόλια
WALL. Εδώ θα σταθώ.
Χωρίς άλλη διάθεση χιούμορ. Μου έφυγε και που το έγραψα. Πολλά τούβλα σε αυτόν τον τοίχο. Τούβλα που προσέβαλαν τους Πολίτες, ασκούσαν «εξουσία» και έκαναν like και share κατά προσωπική ή και κεντρική βούληση. Η εικόνα όμως άθικτη. Μπροστά ό,τι έπρεπε, στο chat τα υπόλοιπα.
Η ψυχανάλυση μεταξύ μας βέβαια δεν σημαίνει κάτι για τους Πολίτες. Τρεις σκασίλες είχαν, για το πώς δούλευε ή δεν δούλευε η δημόσια διοίκηση. Αυτό που έχει αξία είναι το τελικό διοικητικό προϊόν. Έτσι μας το δίδαξαν οι Δάσκαλοί μας στη Σχολή. Στην πράξη μετά, αυτό μεταφραζόταν σε πραγματική απεμπλοκή από την παλαιοδιοίκηση. Και η αυθόρμητη ικανοποίηση χωρίς ανταλλάγματα.
Ελάχιστοι συνάδελφοι το έζησαν. Ακόμη λιγότεροι μπόρεσαν να προτείνουν απευθείας ΛΥΣΕΙΣ. Ακόμη ελαχιστότεροι να τις υλοποιήσουν. Που είναι και το ζητούμενο άλλωστε. Χρήσιμοι είναι οι ορατοί, οι λύτες και οι ικανοί.
Ταπεινά σέβομαι την αγωνία πολλών και διαφορετικών -ασφαλώς- περιπτώσεων και περιστάσεων.
Δεν είμαστε όμως όλοι συνάδελφοι κατά τις παραπάνω πρακτικές. Δεν μπορεί κάποιος που φύτρωσε και έμαθε ολίγα και συγκεκριμένα, στην πλάτη άλλων, να ισχυρίζεται ότι αίφνης θα καταρρεύσει η διοίκηση με την απουσία του. Απλά επειδή, άποψή μου, η παρουσία του επιβάρυνε και τη διοίκηση και τον Πολίτη. Ατομικές ευθύνες ανθρώπων της διοίκησης που τη χρησιμοποίησαν και ενδεχομένως να τους χρησιμοποίησε. Δεν έχω τσακωθεί με την αλήθεια. Όσο με αφορά θα γράφω πάντα το Πολίτες, με Π κεφαλαίο.
Η δημόσια διοίκηση είναι κίνητρο και μοχλός. Είναι και ιδέα. Η ασφαλής καθημερινότητα. Αν τέλειωσε νωρίς το Facebook της δημόσιας διοίκησης για κάποιους, ας μην έκαναν add.
*Η Βίβιαν Μαργέλλου είναι Στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης και Ειδική Γραμματέας Αποφοίτων Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης
protagon.gr
Συμπέρασμα πρώτο.
Για τις ιστορικές περιόδους γερμανικών, βρετανικών και γαλλικών μοντέλων. Έτρεχαν μεν, ελληνοποιημένα δε. Τα στήναμε, όχι καθόλου που θα τα σεβόμαστε. Εφαρμογή κατά τας γραφάς. Η πολιτική εισχωρούσε πάντα στις θέσεις ευθύνης και με ατομική ευθύνη και των ευεργετημένων η διοίκηση υπήρχε. Αυτό.
Συμπέρασμα δεύτερο.
Για τις περιόδους βαθύτερης κομματικής παρέμβασης, οι πολιτικοί, αυτή τη φορά, δεν εισχωρούσαν απλά. Έσερναν ξωπίσω και τους στρατούς παραγοντίσκων. Απροσμέτρητη η ευθύνη αυτών. Γιατί με δική τους «ευθύνη», επέλεγαν σε δεύτερο στάδιο τους υπό κατασκευή επόμενους στρατούς. (Σε αυτό το στάδιο, το σύνολο των Ελλήνων επιθυμούσαν διακαώς τον διορισμό τους στο δημόσιο. Η διοίκηση και η ευθύνη, έννοιες που δεν τους ενδιέφεραν ιδιαιτέρως)
Συμπέρασμα τρίτο και τελευταίο.
Στην περίοδο κατά την οποία διογκώθηκε ο δημόσιος τομέας, ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με επιτυχία -εφόσον κατέληξε να διογκωθεί κι άλλο- η απίθανη σύλληψη των ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ και Φορέων πάσης μορφής και αντικειμένου. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.
Με τις καταπληκτικές ομοιότητες αυτών των επιλογών με το Facebook, θα ασχοληθώ. Και κυρίως με το τρίτο συμπέρασμα (ανεκτίμητη αξία).
Ο άγνωστος απέναντι. Αναρωτιέμαι πόσοι Πολίτες κατάφεραν να γνωρίσουν τους υπογράφοντες δημόσια έγγραφα (εύλογης υψηλής σημασίας για αυτούς).
Η δυνατότητα να αποκτάς φίλους. Μόνιμη συζήτηση στη διοίκηση όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, «ποιον έχουμε εκεί;».
Η δυνατότητα να συστήνεις φίλους. Οι αμέσως προηγούμενοι, έρχονταν ως εξιλέωση σε δύσκολες στιγμές τρίτων, «εμένα με εξυπηρέτησε αμέσως».
LIKE! Χωρίς σχόλια
COMMENT! Ο άνθρωπος-αστραπή που τους προλάβαινε όλους, αποκτούσε ολόκληρο νέο κοινωνικό κύκλο. Με πολλά θαυμαστικά.
SHARE! Όπως σοφά το τοποθέτησε αγαπητός συνάδελφος (ευχαριστώ, Τάσο), «υπηρεσίες τροχονόμοι εγγράφων». Αρκεί να ενημερωθεί ο Πολίτης, ότι δυστυχώς συνεχίζουν να υφίστανται υπηρεσίες που απλά διαβιβάζουν και κοινοποιούν έγγραφα. (Παρεμπιπτόντως, με μία σελίδα ετακτοποιείτο και αυτό)
FOLLOWERS! Χωρίς σχόλια
WALL. Εδώ θα σταθώ.
Χωρίς άλλη διάθεση χιούμορ. Μου έφυγε και που το έγραψα. Πολλά τούβλα σε αυτόν τον τοίχο. Τούβλα που προσέβαλαν τους Πολίτες, ασκούσαν «εξουσία» και έκαναν like και share κατά προσωπική ή και κεντρική βούληση. Η εικόνα όμως άθικτη. Μπροστά ό,τι έπρεπε, στο chat τα υπόλοιπα.
Η ψυχανάλυση μεταξύ μας βέβαια δεν σημαίνει κάτι για τους Πολίτες. Τρεις σκασίλες είχαν, για το πώς δούλευε ή δεν δούλευε η δημόσια διοίκηση. Αυτό που έχει αξία είναι το τελικό διοικητικό προϊόν. Έτσι μας το δίδαξαν οι Δάσκαλοί μας στη Σχολή. Στην πράξη μετά, αυτό μεταφραζόταν σε πραγματική απεμπλοκή από την παλαιοδιοίκηση. Και η αυθόρμητη ικανοποίηση χωρίς ανταλλάγματα.
Ελάχιστοι συνάδελφοι το έζησαν. Ακόμη λιγότεροι μπόρεσαν να προτείνουν απευθείας ΛΥΣΕΙΣ. Ακόμη ελαχιστότεροι να τις υλοποιήσουν. Που είναι και το ζητούμενο άλλωστε. Χρήσιμοι είναι οι ορατοί, οι λύτες και οι ικανοί.
Ταπεινά σέβομαι την αγωνία πολλών και διαφορετικών -ασφαλώς- περιπτώσεων και περιστάσεων.
Δεν είμαστε όμως όλοι συνάδελφοι κατά τις παραπάνω πρακτικές. Δεν μπορεί κάποιος που φύτρωσε και έμαθε ολίγα και συγκεκριμένα, στην πλάτη άλλων, να ισχυρίζεται ότι αίφνης θα καταρρεύσει η διοίκηση με την απουσία του. Απλά επειδή, άποψή μου, η παρουσία του επιβάρυνε και τη διοίκηση και τον Πολίτη. Ατομικές ευθύνες ανθρώπων της διοίκησης που τη χρησιμοποίησαν και ενδεχομένως να τους χρησιμοποίησε. Δεν έχω τσακωθεί με την αλήθεια. Όσο με αφορά θα γράφω πάντα το Πολίτες, με Π κεφαλαίο.
Η δημόσια διοίκηση είναι κίνητρο και μοχλός. Είναι και ιδέα. Η ασφαλής καθημερινότητα. Αν τέλειωσε νωρίς το Facebook της δημόσιας διοίκησης για κάποιους, ας μην έκαναν add.
*Η Βίβιαν Μαργέλλου είναι Στέλεχος Δημόσιας Διοίκησης και Ειδική Γραμματέας Αποφοίτων Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης
protagon.gr